ไม่เอาน่า โจอี้
เรช ฉันบอกเธอ ทุกอย่างที่รู้ไปแล้วเมื่อคืน
ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย แชนด์เลอร์กับมอนิก้าอึ๊บกัน
ไม่อยากเชื่อว่านายจะพูดแบบนั้น
โทษที มอนิก้ากับแชนด์เลอร์กำลัง "ร่วมรักกัน"
ไม่ ฉันหมายถึงว่านี่เป็นเรื่องใหญ่
ฉันขอรายละเอียดอีกหน่อย ใครเป็นคนเริ่มจูบแรก
ฉันไม่รู้
เขาโรแมนติกกับเธอไหม
ฉันไม่รู้
พวกนั้นรักกันไหม
ฉันไม่รู้
นายไม่รู้อะไรเลย
- ฉันรู้อย่างหนึ่ง - อะไร
พวกนั้นอึ๊บกันบนโซฟาตรงนี้
(เซ็นทรัลเพิร์ก)
- ไง รอสส์ - ไง
กันเทอร์ ขอสโคนสักชิ้นสิ
อยากฟังข่าวดีกันไหม
มีคนที่ฉันรู้จักจะแต่งงาน
ใช่ และการแต่งงานคือเรื่องน่ายินดี อ๋อ คนนั้นคือเอมิลี่ เมียเก่าฉัน
เสียใจด้วยเพื่อน
- สโคนได้แล้ว - ขอบคุณกันเทอร์
ขอบใจ
ไอ้ขนมอังกฤษบ้าบอ
ที่ชั้นเรียนควบคุมอารมณ์ สอนให้ทำแบบนี้เหรอ
รู้ไหมอะไรอาจช่วยให้ทำใจได้
นายคิดแบบนี้สิ
นายกับเอมิลี่คืออดีต และนายโกรธอดีตไม่ได้
นายยังโกรธเรื่อง การซื้อดินแดนลุยเซียนาไหมล่ะ
ฟีบส์ ฉันว่าไม่มีใครโกรธเรื่องนั้น
ใช่ไง เพราะมันคืออดีต
มีใครจะกินสโคนไหม
ดูสิ เราแต่งตัวเต็มยศ มางานปาร์ตี้ใหญ่ของออฟฟิศ
ว่าแต่นี่ฉลองเรื่องอะไร
เหล้าจากปาร์ตี้คริสต์มาส มันเหลือเยอะน่ะ
เจ๋งมากเลย ที่นี่ไม่มีพวกเพื่อนเรา
เราจะได้ทำตัวเหมือนแฟนกันจริงๆ ไม่ต้องหลบซ่อน
ใช่ ฉันทำแบบนี้ได้
และฉันทำแบบนี้ได้
- เราทำไม่ได้ - เราทำไม่ได้ ไม่
ว่าไง บิง
สาวสวยคนนี้ใคร ทำไมเธอมากับคุณได้
ผมก็ถามตัวเองแบบนั้นเหมือนกันครับ นี่มอนิก้า
นี่ดั๊ก เจ้านายผม ดั๊ก นี่มอนิก้า
สวัสดี ยินดีที่ได้เจอค่ะ
- สวัสดี นี่แคร่า เมียผม - ดีใจที่เจอนะมอนิก้า
- บิง - โอเค
บิง รู้หรือยังว่า เราจ้างบริษัทกฎหมายใหม่เจ้าไหน
- ยังครับ - ดิวอี้ ชีเทม แอนด์ ฮาว
ไปดื่มให้พอดีน้ำหนักตัวเถอะที่รัก
- อะไรน่ะ - อะไร
เสียงที่นายทำเมื่อกี้
- อ๋อ เสียงหัวเราะที่ทำงาน - เสียงหัวเราะที่ทำงานเนี่ยนะ
เชื่อฉันเถอะ ถ้าจะให้รอดจากปาร์ตี้นี้ไปได้
เธอก็ต้องทำเหมือนกัน
- โอเค งั้นดูนะ - โอเค
เขาบอกว่า "30 ดอลลาร์ครับคุณพ่อ เหมือนกับในเมือง"
ทุกคนที่ทำงานรักเธอมากเมื่อคืนนี้
- จริงเหรอ - และชอบฉันมากขึ้นด้วย
แค่เพราะฉันคบกับเธอ
เธอกู้สถานการณ์ได้เยอะเลย จากตอนที่พวกเขาเจอโจอี้
และดั๊กอยากให้เราไปตีเทนนิสด้วย
เขาไม่เคยคุยกับฉัน นอกเหนือจากเรื่องงานเลย
ยกเว้นตอนบังเอิญไปเจอกัน ในบาร์จ้ำบ๊ะ
โบสถ์นักเต้นจ้ำบ๊ะ
ถ้างั้นฉันไปหาไม้เทนนิสก่อนนะ
นึกว่ามีอยู่แล้ว
เคยมี แต่โจอี้นึกสนุก เอามันไปที่เซ็นทรัลพาร์ก
ใช้มันตีก้อนหิน ใส่ก้อนหินที่ใหญ่กว่า
- เรช เธอมีไม้เทนนิสใช่ไหม - ไง
ฉันให้โจอี้ยืมไป ยังไม่ได้คืน
โอเค โชคดีนะงั้น
- ว่าไง - ไง
มีอะไร
เธอมาทำอะไรที่นี่ นึกว่าต้อง ทำรายการสินค้าทั้งวันซะอีก
ก็ใช่ แต่ฉันตัดสินใจมาพักเที่ยงยาวๆ
เพื่อใช้เวลากับมอนิก้าเพื่อนรัก
ฉันรู้สึกว่าเราไม่ได้คุยกันเลย
เธอเป็นไงบ้าง
มีอะไรใหม่ๆ บ้าง
ไม่ค่อยมี งานก็ดี
รู้ไหม เราไม่ต้องคุยเรื่องงานกัน
แต่คุยเรื่องอื่นได้หมดเลย
โอเค
นี่ งั้นเอางี้
มาคุยกันเรื่องความสัมพันธ์
- โอเค เธอมีอะไรมาเล่า - ไม่มี
ตาเธอ
มีหนุ่มธนาคารที่ฉันคิดว่าน่ารักดี
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
ว้าว แซ่บมาก
คืองี้นะมอน ฉันมีงานต้องทำเยอะมาก
เธอแน่ใจนะว่าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว
แน่ใจ
เรเชล เธอมีเรื่องจะคุยกับฉันหรือเปล่า
ไม่
ฉัน...
ถึงมีก็ไม่บอกหรอก
โอเค แล้วไงต่อ
รอคิวก่อนสิ
- ไง ฟีบส์ ทำอะไรอยู่ - ไง ไม่ได้ทำ
ยังไม่จบนะ
- ไม่นะ ไม่ - อะไร
เมื่อคืนฉันอุตส่าห์ถ่างตา เขียนจดหมายด่าเอมิลี่ทั้งคืน
เขียนไว้อย่างดี ตอนนี้มันเลอะ...
อันที่จริง ขอบใจนะเป็ด
ทุกคนพร้อมไปดูหนังหรือยัง
ฉันว่าจะเบี้ยวน่ะ
- จริงเหรอ - ใช่ ฉันจะอยู่ห้องอ่านหนังสือ
ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียว
ไม่อยากไปแน่นะ
ทอม แฮงส์ เม็ก ไรอัน ได้รับเมลอะไรๆ กัน
- ไม่ไปล่ะโจอี้ - โอเค
ไปเถอะ ฟีบส์
แม่เอ๊ย
บิง
จบเกม
ยอมรับเลย บิง คู่ของคุณเก่งจริงๆ
เป็นไรไหมที่รัก
ขอเราพักจิบน้ำก่อนนะ
วันนี้ฟอร์มฉันระเบิดมากๆ
ไก่อ่อนพวกนั้นโดนเผา จนเอามาแล่กินได้แล้ว
เบามือหน่อย มาร์ตินา
ฉันว่าให้พวกนั้นชนะเกมหน้าเถอะ
ขอโทษที ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด
ให้พวกนั้นชนะเกมหนึ่ง
นายจะบ้าเหรอ
สองคนนั้นสู้เราไม่ได้ ดูสิ
เขาหายใจแทบไม่ทัน ส่วนเธอต้องซัดยาแล้ว
เธอไม่อ่อยให้พวกนั้นเลย
พวกนั้นก็มีไม้เหมือนกันนะ
บิง ผมขอเกมนี้เกมสุดท้ายแล้ว
ได้ครับ ผมจะได้ไม่ทรมาน
คุณไม่เคยเล่นเทนนิสอาชีพแน่นะ
ให้พวกนั้นชนะเถอะ
ฉันจะใส่แค่ 95 เปอร์เซ็นต์ แต่ฉันให้ได้แค่นั้น
- อุ๊ยตาย ไม่โดน - ปล่อยฉันเอง
สวยมาก
ปล่อยฉันเอง
ออก
ไม่อยากเชื่อว่านายให้พวกนั้นชนะ
อย่างน้อยเธอก็เก็บซ่อนอารมณ์ได้ดี
- ก็ฉันโมโห - นั่นไม้ฉัน
ก็ฉันโมโหนาย
ถ้าเราไม่แพ้เกมนั้น
พวกเขาคงไม่ชวนเรา ไปทานมื้อเย็นพรุ่งนี้
รู้ไหมว่าฉันไม่ชอบอะไร
นายทำตัวไม่ปกติเวลาอยู่กับพวกนั้น
ยอมแพ้ตอนเล่นเทนนิส
เสียงหัวเราะปลอมๆ กับมุก "แล้วเจอกัน บิง"
"ไม่หรอกถ้าผมเจอคุณก่อน ดั๊ก"
ฉันไม่ชอบ "แชนด์เลอร์เวอร์ชั่นทำงาน"
หมอนั่นขี้ประจบ
โอเค ได้ ถ้าเธอพูดแบบนั้น
คืนนี้ฉันจะไม่มีอารมณ์
ต้องมีเรื่องแน่ๆ พี่ฉันไม่ใช่พวกชอบหายไปทั้งคืน
ต้องลองไปดูในปล่องทิ้งขยะ
รอสส์ลงไปในปล่องทิ้งขยะไม่ได้
ใช่ไง แค่เกือบๆ ได้
ฉันเคยถึงขั้นติดอยู่ในนั้น
- ว่าไง - ว่าไง
- หายไปไหนมา - แม่เจ้า
พี่หายหัวไปไหนมา
ก็ไปข้างนอก
ข้างนอกเอง ทำไมเราไม่ออกไปดูกันนะ
นายไปทำอะไรอยู่
ฉันไปที่บาร์ แล้วก็...
เดินไปเรื่อยๆ สักพัก
นายเดินเรื่อยๆ ในเมือง ทั้งคืนคนเดียวเหรอ
เขาไปซั่มมา
ไปซั่มใครมาแน่ๆ
ฉันไม่ต้องมาตอบคำถามพวกนายนะ
ฉันโตแล้ว
ฉันจะทำอะไรก็ได้
เขาไปซั่มมา
บอกมาเธอเป็นใคร
รอสส์ คุณลืมผ้าพันคอไว้ใน...
สวัสดีทุกคน
โอเคๆ
ฉันรู้ว่าทุกคนคิดอะไร แต่แชนด์เลอร์อยู่ที่เยเมน
ฉันยังสาวยังแซ่ มีความต้องการ ฉันจะรอไปจนตายไม่ได้
ใช่ ฉันก็คิดงั้นแหละ
ฉันขอร้องให้ทุกคนคิดก่อนที่จะว่าฉัน
ไม่มีใครว่าเธอหรอก
โอเค คุณ ที่อยู่ถูกที่ถูกเวลา
โทรหาฉันด้วย
โอเค ฉันรู้ว่าพวกนายจะพูดอะไร
เธอสองคนต้องมีลูกขนดกมากแน่ๆ
ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนั้น
รอสส์ แจนิซเนี่ยนะ
เดี๋ยวนะๆ
นี่รอสส์นะทุกคน
เขาเป็นเพื่อนเรา เขาเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ
เสียสติไปแล้วแน่นอน
ไม่ ฉันไม่ได้เสียสติ แจนิซกับฉันมีหลายอย่างเหมือนกัน
เราเคยหย่าเหมือนกัน เรามีลูกเหมือนกัน
นี่นายจะนัดกับเธออีกเหรอ
- ฟีบี้ อย่าชี้โพรงให้กระรอกสิ - ฉันจะนัดกับเธออีก
โธ่เว้ย ฟีบี้
โอเค ฉันต้องบอกเธอบางอย่าง
ที่ฉันไม่เคยยอมรับ ตลอดเวลาที่เราเป็นเพื่อนกัน
แต่ตอนที่เราอยู่มัธยมปลาย
ฉันจูบกับเจมส์ แฟร์เรลล์ ทั้งที่รู้ว่าเธอชอบเขา
สบายใจจังเลยที่ได้ระบาย ตาเธอแล้ว
ตาฉันทำอะไรเหรอ
มอนิก้า
ฉันรู้เรื่องเธอกับแชนด์เลอร์
อะไรนะ
ฉันได้ยินพวกเธอ คุยโทรศัพท์กันเมื่อวันก่อน
เธอพูดว่า "ฉันจะบอกเรเชล
ว่าจะไปซักผ้าสักสองสามชั่วโมง"
เขาพูดว่า "ซักผ้าเหรอ นี่ชื่อเล่นใหม่ฉันใช่ไหม"
และเธอพูดว่า "ไม่
นายก็รู้ว่าชื่อเล่นของนายคือตัวพ่อ"
แหม
นี่เธอเขียนบทละครหรือไง เรช
ตอนจบเป็นยังไงบอกด้วยนะ
ฉันไม่รู้เพราะฉันตกใจจนวางหูไป
ถ้าเธอฟังต่อนะ
เธอจะได้ยินฉันเรียกเขาว่าตัวพ่อ...
- แห่งความงี่เง่า - อะไรนะ
ตัวพ่อแห่งความงี่เง่า
เขาเล่นมุกที่เหยียดผิวสุดๆ ให้ฉันฟัง
อ๋อเหรอ แค่นั้นเหรอ
เธอจะบอกฉันว่า เธอกับแชนด์เลอร์ไม่ได้มีอะไรกัน
ฉันกับแชนด์เลอร์เนี่ยนะ
- วางเงินไปยี่สิบ - โอเค
ตัวแรกที่เจอขนมอร่อยชนะ
โอเคนะ เอาล่ะ
ให้ผู้แข่งขันออกจากคอกแยกได้
ออกตัวแล้ว
อย่าขวางผู้แข่งขันของฉันสิกรรมการ
กรรมการตัดสินว่าไม่ผิดกติกา
- ไง ทุกคน - ว่าไง
แปลกมากนะที่จะพูดแบบนี้ แต่ฉันไปเดตกับแจนิซมา เยี่ยมมาก
- อะไรนะ - นายพูดจริงเหรอ
จริง
ฉันเปิดใจเล่าเรื่องเลวร้ายทั้งหมด ที่เกิดขึ้นกับฉันให้เธอฟัง
ฉันพูดเป็นชั่วโมงๆ
มันดีมากเลย
ที่มีใครสักคนสนใจฟังเราอย่างตั้งใจ
นายไม่ต้องไปบอกแจนิซ นายบอกเราได้
- น้องเป็ดเจอนัตเตอร์บัตเตอร์แล้ว - ไม่
นั่นไม่ใช่นัตเตอร์บัตเตอร์ นั่นมันเกี๊ยวเก่า
กรรมการตัดสิน
นัตเตอร์บัตเตอร์
- ตัดสินยากมาก - ใช่
จริงๆ นะ ผมว่าเราทุกคนควรสนับสนุน ประธานาธิบดีคลินตัน
และบิล สามีเธอ
เด็กๆ จะเอากาแฟแบบไหนกัน
- ฉันไม่เอา ขอบคุณ - ผมใส่น้ำตาลนิดเดียว
งั้นยกมาให้มอนิก้าเอานิ้วจุ่มดีไหม
จะได้หวานๆ ไง
หัวเราะแบบนี้แล้วไม่ปวดหัวได้ไง
เดี๋ยวก็ชิน
ฉันคงชินไม่ได้
ถ้านายไม่ว่าอะไร
ฉันขอไม่มายุ่งเรื่องงานของนายแล้ว
ฉันหัวเราะมุกเจ้านายฉัน เรื่องใหญ่ตรงไหน
ฉันไม่อยากอยู่กับพวกสอพลอ เลียแข้งเลียขาเจ้านาย
ในเมื่อฉันสามารถอยู่กับแฟนฉัน
คนที่ฉันนับถือจริงๆ ได้
ต้องขอโทษเรื่องกาแฟของแคร่าด้วย
น่าสงสารมากถ้ามันต้องไปสู้กับใคร
เพราะมันไม่แรงพอจะป้องกันตัวเองได้
ได้ยินผมไหม บิง
อะไร
มุกไง บิง เป็นอะไรของคุณ
ผมคิดว่ามันไม่ขำน่ะครับ
ว่าไงนะ
- คือผมว่า... - ที่รัก
ฉันว่านายไม่เข้าใจมุกมากกว่า
- จริงเหรอ - ใช่
มันขำมากนะ แต่นายคงไม่เข้าใจ
คือกาแฟของแคร่ารสชาติอ่อนมาก
แต่ดั๊กพูดว่ามันอ่อนแรงทางร่างกาย
- เข้าใจหรือยังที่รัก - เข้าใจแล้วล่ะ
- ขอบคุณมอนิก้า - ฉันคิดว่านายคงต้องให้ช่วย
กาแฟไปสู้กัน
ไง เรช
ฉันมาอ่านการ์ตูนที่นี่ได้ไหม
ได้
- ทำไม - แชนด์เลอร์กับมอนิก้าอยู่ที่ห้อง
ฉันเลยไม่ค่อยมีสมาธิ
อะไรนะ เธอเพิ่งโทรมาบอกว่าเลิกงานดึก
โอเค เธอโกหกฉันไม่หยุด พอกันที
ฉันจะไปห้องนั้น ไปคุยให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลย
เธอจะให้ฉันเล่นมุกเหยียดผิว ตอนนี้เหรอ
ขอโทษ ฉันไม่ถนัดเรื่องนี้เลย
ฉันโกหกไม่เนียนและไม่อยากโกหกเรเชล
- ใช่ แต่เรายังไม่พร้อมจะบอกทุกคน - ใช่
แต่คือ...
ตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
เรเชลคือคนเดียว ที่ฉันเล่าทุกอย่างให้ฟัง
ฉันคิดถึงตอนนั้นมาก
เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน
โจอี้
- ตายจริง เรเชล - ว่าไง
ว่าไง
เธอมาทำอะไรที่นี่
คือฉันมาเพราะจะขอยืมโคมไฟอันนี้
เอาไปอ่านหนังสือ
จะได้เห็นชัดๆ
- โอเค เยี่ยมเลย - ใช่
ที่ฉันทำในห้องแชนด์เลอร์ก็คือ...
ทำความสะอาด
เขาจ้างฉันมาทำความสะอาด
เป็นการหารายได้เสริมที่เยี่ยมมาก
ที่เมื่อกี้ฉันบอกเธอว่า ยังทำงานอยู่
คืองานใหม่ที่นี่
ก็ดีเลยเนอะ
โอเค งั้น...
ฉันจะไปอ่านหนังสือแล้ว
- โอเค ฉันจะกลับไปทำงานใหม่ - โอเค
โอเค
ยินดีด้วยนะเรื่องงานใหม่
ยัยนี่หลอกง่ายจริงๆ
(เซ็นทรัลเพิร์ก)
- ได้แล้ว - ขอบคุณ
- ฉันกลับก่อนดีกว่า - แน่ใจเหรอ
เพราะผมอยู่ดึกได้เท่าที่คุณต้องการ
ผมบอกคุณแล้วว่าผมอยู่ในช่วงพักงาน
ใช่ๆ คุณบอกแล้ว
- โธ่ - อะไรอีกล่ะ
ผมไม่ได้สั่งแบบนี้
ชีวิตฉันจะมีอะไรดีไม่ได้เลยเหรอ
ทีแรกก็แต่งงาน แล้วก็พังไม่เป็นท่า แล้วก็...
รู้แล้วๆ
แล้วคุณก็โดนยึดอพาร์ตเมนต์ แล้วก็ตกงาน
แล้วเมียเก่าก็แต่งงานใหม่อย่างเร็ว
ตอนนี้ก็กาแฟ
รอสส์
- เราต้องคุยกัน - โอเค
- บางทีผมรู้สึก... - ไม่ๆ อย่าพูด
ฉันจะเป็นคนพูด
ฉันคิดว่าช่วงเวลาดีๆ
ของเราจบลงแล้ว
- อะไรนะ - คุณเป็นคนน่ารักนะรอสส์
แต่น่าเสียดาย
ฉันคิดว่าฉันทนฟังคุณคร่ำครวญ ไม่ไหวอีกแม้แต่วินาทีเดียว
ผมขอทวนให้แน่ใจว่าผมได้ยินไม่ผิด
คุณจะเลิกคบกับผมเพราะว่า
ผมคร่ำครวญเกินไปเหรอ
งั้นก็แปลว่า
ผมคร่ำครวญมากเสียจน...
ทำให้...
คุณรำคาญ
แจนิซ
ใช่แล้ว
คุณพระคุณเจ้า
- คุณไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นแล้ว
โอเค
- ไง - อ้าว ว่าไง
คือ...
มีสองในสามแล้วนะ
โจอี้
- เราต้องคุยกันแล้ว - โอเค
ฉันมีเรื่องอยากบอก
ก่อนนายจะได้ยินจากคนอื่น และฉัน...
หวังว่ามันจะไม่พิลึกเกินไป
ฉันมีอะไรกับแจนิซ
นายไม่โกรธเหรอ
ทำไมฉันต้องโกรธ
ก็มัน...
มีกฎสำหรับเรื่องแบบนี้
ห้ามยุ่งกับแฟนเก่าของเพื่อน
หรือคนที่อาจได้เป็นแฟนเพื่อน หรือผู้หญิงที่เป็นญาติกับเพื่อน
ฉันโกรธแล้ว
แต่รู้ไหมฉันจะทำอะไร ฉันจะยกโทษให้นาย
เพราะเพื่อนกันต้องทำแบบนี้
เพื่อนต้องยกโทษให้กัน เวลาที่ทำทุกอย่างที่นายพูดมา
- ทุกข้อเลย - ขอบใจ
แต่ฉันอยากให้นายจำไว้
ว่าฉันยกโทษให้นาย
- โอเค - และอยากให้นายจำด้วยว่า
ฉันให้นายมาอยู่ที่นี่ฟรีๆ
- ตกลง - และอยากให้นายจำด้วยว่า
ฉันให้เงินนาย 27 ดอลลาร์
โดยไม่มีข้อแม้
และถ้านายจำไม่ได้นะ
ฉันว่าเราจดไว้ดีกว่า จดไว้เลย
คำบรรยายโดย ตุลย์ เจนรัตน์เจริญพร